× تماس با ما
9 3 نظرات 1606 بازدید
تاریخ انتشار 8 روز پیش

افشای راز قتل مرموز و زهری که باعث شهادت امام حسن(ع) شد

افشای راز قتل مرموز و زهری که باعث شهادت امام حسن(ع) شد

افشاي راز قتل مرموز و زهري که باعث شهادت امام حسن(ع) شد

 

نحوه شهادت و سوء قصد به امام حسن مجتبي (ع) همراه با بازخواني نقش‌آفريني امپراطور بيزانس، خليفه مسلمانان و همسر امام، توجه محققان خارجي را به خود جلب کرده است.

 

بيست و هشتم ماه صفر به روايتي مصادف با شهادت سبط نبي‌الرحمه محمد مصطفي (ص)، امام حسن مجتبي (ع) است که با توطئه و تحريک معاويه و به دست همسر امام يعني «جعده بنت اشعث بن قيس» مسموم شد و مظلومانه به شهادت رسيد.

 

نحوه شهادت امام حسن  مجتبي (ع) که در سال 50 هجري قمري رخ داده است، موضوع محققان آمريکايي در سال 2016 ميلادي شد تا بتوانند از قتلي مرموز در قرون وسطي رمزگشايي کنند.

 

اين در حالي است که يکي از ابتدايي‌ترين و مشهورترين ترورهاي بيولوژيک تاريخ بشر، روشي بود که «سينوهه» پزشک مخصوص فرعون، حدود 1300 سال پيش از ميلاد مسيح، براي کشتن رهبر هيتي‌ها به کار برد.

 

در واقع استفاده از شربتي زهرآلود، سبکي از آدم‌کشي است که بعدها به شکل جدي‌تري براي حذف خاموش مخالفان سياسي، مذهبي و علمي مورد استفاده قرار گرفت و حتي در دوره‌هايي از تاريخ، رويه‌اي ناجوانمردانه براي قتل‌عام‌هاي عمومي شد.

 

امروزه، مرموز و وحشتناک بودن اين عمليات‌ها بسياري از دانشمندان را به تجزيه و تحليل اين سبک پرونده‌ها سوق مي‌دهد.

 

فصلنامه رسمي آکادمي علوم پزشکي انگليس BAFS مشهور به مديسن سانس اند لو، مجله برجسته علمي پژوهشي در حوزه پزشکي قانوني، اقدام به بررسي يکي از دردناک‌ترين ترورهاي بيولوژيکي در دل تاريخ کرده است.

 

نويسندگان اين مقاله از مراکز علمي و دانشگاه‌هاي مختلف ايالات متحده آمريکا سعي کرده‌اند در اين نوشتار به نحوه ترور نوه پيامبر اسلام(ص)، امام حسن مجتبي (ع) بپردازند. قتلي که در سال‌هاي بعد از رحلت حضرت محمد (ص) با هدف حذف خاندان ايشان رقم خورد.

 

تيم نگارنده هدف اين تحقيق را چنين بيان مي‌کند: بررسي قانوني و عوامل يک مرگ مرموز از طريق حقايق کاني‌شناسي، پزشکي و شيميايي بر پايه گفته‌هاي شاهدان عيني از مسموميت امام دوم شيعيان. 

 

در ابتداي اين مقاله براي توضيح شرايط سياسي اجتماعي دوران بعد از شهادت امام علي (ع) آمده است: امام حسن (ع) با دشمن خود، معاوية بن ابي‌سفيان که در سال 660 در شام به عنوان خليفه معرفي شده بود، مواجه گشت:

در جنگ بين امام حسن (ع) و معاويه پيروزي از آن امام حسن (ع) بود، اما به گفته رسول جعفريان استاد تاريخ دانشگاه تهران، دلايلي از جمله: سستي مردم و فرماندهان امام، شرايط زمانه و حفظ شيعيان سبب شد تا امام‌مجتبي صلح را بپذيرد. با اين وجود، معاويه اقدام به قتل ايشان کرد.

 

همچنين «ويلفرد مادلونگ» استاد دانشگاه آکسفورد در مصاحبه تصويري خود با فطرس مديا در سال 2018 با عنوان خلافت، در موضوع نحوه شهادت امام حسن (ع) مي‌گويد: مسأله جانشيني معاويه و تلاش‌هاي او براي ولايتعهدي يزيد، روايات مسموم شدن امام حسن (ع) به تحريک معاويه و به دست جعده، همسر امام را تأييد مي‌کند.

 

محققان اين پرونده علمي بعد از 1400 سال، با در دسترس نبودن اطلاعات کالبد شکافي، اسناد تاريخي مورد تأييد 2 جريان اسلام شيعي و سني را تنها شواهد موجود براي بررسي نحوه شهادت امام حسن(ع) مي‌دانند.

 

حاکم نيشابوري در کتاب «المستدرک» مى‌نويسد: حسن بن على بارها مسموم شد. هر دفعه از مرگ نجات پيدا مي‌کرد؛ ولي در آخرين دفعه کبد او متلاشى شد و وفات يافت.

 

اما آيا در تاريخ گزارش‌هايي وجود دارد که در آن سم به صورت کيفي توصيف شده باشد؟

 

طبرى در «دلائل الامامة» درباره جنس سمي که به امام حسن (ع) داده شده، چنين مي‌نويسد: براده‌هاي طلا براي نوشيدن به او داده شد.

 

در بخش ابتدايي مقاله، با توجه به اين روايت به اين نکته پرداخته شده که از نظر سم‌شناسي عنصر طلا نسبتاً خنثي است و نمي‌تواند عامل مرگ باشد.

ولي اگر ماده‌ سمي شبيه طلا باشد، شناختن منبع جغرافيايي سم براي بررسي دقيق‌تر مي‌تواند مفيد واقع شود.

 

يک گزارش خاص از سالم بن ابي الجعد در کتاب احتجاج طبرسي، بيان مي‌کند که معاويه به امپراطور بيزانس نامه نوشت و از او يک سم مهلک درخواست کرد. امپراطور با گذاشتن شروطي سم مذکور را برايش ارسال کرد. 

 

بنابراين، سم مورد استفاده براي شهادت امام حسن (ع) از جغرافياي روم شرقي است. سرزمين اصلي امپراطوري بيزانس در آن سال‌ها، همان ترکيه امروزي است.

 

يکي از مهم‌ترين محصولات معدني ازمير در غرب ترکيه، جيوه است که از 500 سال قبل از ميلاد مورد استفاده قرار مي‌گرفته.‌ اين عنصر هيچ عملکرد بيولوژيکي شناخته شده‌اي ندارد؛ اما داراي سابقه‌اي طولاني در زمينه اثرات مسموم‌کننده است.

 

به عنوان مثال کلرايد جيوه که احتمالاً اولين ساخته کيمياگران عرب در قرون وسطي بوده به عنوان يک سم خشونت‌آميز جدي مورد استفاده قرار مي‌گرفته است. 

 

آيا معادن جيوه قابل مصرف به‌ عنوان سم، در غرب ترکيه، حاوي جيوه‌اي است که شبيه طلاست؟

جواب بسيار حيرت انگيز است:

ارزيابي‌هاي زيست‌محيطي صورت گرفته به دست زيست‌شناسان و شيميدانان اين گروه پژوهشي در اين مناطق معدني نشان مي‌دهد که جيوه سفيد به شکل بسيار عجيبي در اين منطقه به شکل يک پوسته زرد طلايي ظاهر مي‌شود.

 

پس اينک با اثبات شباهت جيوه با براده‌هاي طلا، مي‌توان نوع سم فرستاده شده از طرف امپراطور، براي شهادت امام حسن مجتبي (ع) را حدس زد.

 

اما گواه ديگر از زهر استفاده شده براي اين جنايت، برخي از علائم باليني امام حسن مجتبي (ع) است که در روايات شهادت توصيف شده: «سبز رنگ شدن پوست و استفراغ خون»، اينها نشانه‌هايي هستند که مي‌توانند در اثر بلع جيوه سفيد و مسموميت با آن ايجاد شوند.

 

سبزرنگ شدن پوست امام حسن (ع) مي‌تواند بر اثر آسيب‌ديدگي کليه‌ها ناشي از مسموميت با جيوه سفيد باشد. اين ماده روي کليه‌ها عمل مي‌کند و باعث نارسايي حاد کليه مي‌شود. 

 

همچنين اثرات خورنده جيوه بر دستگاه گوارش باعث آسيب و سوزش مري مي‌شود و ظاهراً خون منعقد شده از دهان بيرون مي‌آيد. اين همان چيزي است که در روايات تاريخي ذکر شده که «امام جگرش را استفراغ کرده است».

 

 

حقايق معدن‌شناسي، علوم پزشکي و شيميايي اين فرضيه را تأييد مي‌کنند که شهادت امام حسن (ع) بر اثر مسموميت با جيوه کلرايد بوده؛ بنابراين نظريه پزشکي قانوني مطابق با وضعيت تاريخي است که در اسناد اسلامي منعکس شده است که امام حسن (ع) توسط جعده به تحريک خليفه و با مشارکت امپراطور بيزانس مسموم شده است.

 

اما، بعدها اين شکل از ترور براي حذف خاندان پيامبر (ص) بارها مورد استفاده قرار گرفت.

 

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/najva/post/59803
3 نظر
صادق عباسی صادق عباسی 19:58:49 - 1399/07/26
بسیار زیبا.درضمن درحدیثی خواندم که معاویه ملعون از امپراطور،مهلکترین سم را درخواست کرده.
همچنین در مقتلی نکته ی جالبی خواندم که امام حسن(ع)تشت را فرمودند دور کنند وقتی زینب(س)می‌آید،تا منقلب نشود...
محمّدصدرا حاجعلی محمّدصدرا حاجعلی 09:31:23 - 1399/07/27
خوب بود اسم سازنده این کلیپ رو میگفتید.
فطرس مدیا
کیانوش خلف بیگی کیانوش خلف بیگی 22:46:33 - 1399/07/30
فوق العاده بود.یکی از بهترین مقالاتی بود که در حوضه تحلیل مسائل تاریخی خوندم.
دسته بندی