× تماس با ما
6 0 نظرات 947 بازدید
تاریخ انتشار 12 - 1399/04/11

نظر مقام معظم رهبری درباره مفاسد

نظر مقام معظم رهبری درباره مفاسد

نظر مقام معظم رهبري درباره مفاسد

مقام معظم رهبري طي ساليان زعامت خود، بياناتي داشته‌اند که نظر ايشان را درباره مقولاتي مثل "مفاسد طبري‌ها"، "فساد سيستمي" و "ميزان شيوع فساد در نظام جمهوري اسلامي" به‌وضوح نشان مي‌دهد.

 

بررسي پرونده مفاسد اکبر طبري و محاکمه او توسط دستگاه قضايي نظام جمهوري اسلامي، تحليل‌هاي مختلفي را برانگيخته است.

 

برخي معتقدند فساد اين فرد از آنجا که او کارمند ستادي قوه قضائيه بوده، آبروي نظام را برده است و از طرفي نشان مي‌دهد نظام جمهوري اسلامي دچار فساد سيستمي است!

 

اما برخي ديگر که صدايشان در ميان اين هياهو کمتر شنيده مي‌شود معتقدند اين رخداد و محاکمه اين پرونده اتفاقا نشان از ضد فساد بودن نظام جمهوري اسلامي و آبرومندي او در بحث برخورد با فساد است.

 

آنها همچنين استدلال مي‌کنند اينکه نظام جمهوري اسلامي در حال برخورد با فساد شخصي يک نفر از درون قوه قضائيه است؛ نشان مي‌دهد که فساد در ايران، سيستمي نيست و امثال طبري هم مادام که نظام جمهوري اسلامي اهل برخورد با فساد باشد، نمي‌توانند آبروي نظام را ببرند. 

 

در اين زمينه اما يک ديدگاه راهبردي و يک نظر صائب نيز وجود دارد:

 

*مقام معظم رهبري عملا نخستين پرچمدار مبارزه با فساد در ميان مسئولان و خواص نظام جمهوري اسلامي هستند.

 

يعني ايشان جداي از مقام رهبريت و به لحاظ فردي نيز علمدار مبارزه با فساد محسوب مي‌شوند.

 

معظم‌له خاصّه در طول ساليان زعامت خود، با اشرافي که به مقوله فساد و پيوست‌هاي آن داشته‌اند، سخنان مهمي را در اين باب ايراد کرده‌اند که البته متأسفانه آنطور که بايد از سوي خواص جامعه مورد پژواک قرار نگرفته است.

 

سخنان مهمي که نشان مي‌دهد آنچه عده‌اي امروز در آينه هم نمي‌بينند اما رهبر فرزانه انقلاب آنرا از سال‌ها قبل در خشت خام ديده‌اند.

 

آنچه که در ادامه مي‌خوانيد گفتارهايي منتخب از مقام معظم رهبري است که نظر ايشان را درباره "مفاسد طبري‌ها"، "فساد سيستمي" و "ميزان شيوع فساد در نظام جمهوري اسلامي" به‌وضوح نشان مي‌دهد:

 

1_ (بيانات در جمع علما و روحانيون تبريز _ سال 1372) 

"اين درست است که تا در يک گوشه، مختصر نابساماني‌اي به عقيده و سليقه کسي پيدا شود، او- ريش بجنباند و بنا کند اعتراض و اشکال کردن!؟ تا يک مشکل در اداره‌اي برايش پيدا شد، يا يک مأمور دولتي، چپ نگاهش کرد، ياوه بسرايد که: حالا هم مثل زمان فلان است!؟ اين ناشي از نفهميدن آنچه که واقع شده است نيست!؟ اين، ناشي از عدم معرفتِ نعمتِ خدا نيست!؟ يا خداي ناکرده، ناشي از انکار نعمت خداست؟ «يعرفون نعمت‌الله ثم ينکرونها.» اين جفا نيست به اين حرکتِ به اين عظمت!؟ مگر وقتي حکومت درست شد، صحيح شد، موازين حکومت موازين کاملي شد؛ در سراسر اين حکومت همه‌ي کارها درست خواهد بود!؟ از کجا چنين چيزي ثابت شده است!؟ 

 

در زمان اميرالمؤمنين عليه‌الصّلاةوالسّلام که مثال عدل و تقواست ديگر شما از اميرالمؤمنين که کسي را عادلتر و با تقواتر سراغ نداريد مگر حُکّامي که بر ولايات مسلّط بودند و خودِ اميرالمؤمنين عليه‌الصّلاةوالسّلام فرستاده بود، همه «ابوذر» و «سلمان» بودند!؟ خير! چهار نفر مثل ابوذر و سلمان و عمار و فلان داشت. مابقي، آدمهاي عوضي بودند.

 

تاريخ را برداريد نگاه کنيد!
اين، تاريخ است. يکي از استانداران اميرالمؤمنين «زيادابن ابيه» بر منطقه‌ي وسيعي حاکم بود. بسياري از اين قبيل، در اطراف و اکناف بلاد اسلامي بودند. امام حسن مجتبي عليه‌الصّلاةوالسّلام، سردار بزرگ جنگش «عبيدالله بن عباس» بود که مي‌دانيد چه کار کرد. شبانه رفت با «معاويه» که آن طرف بود، مذاکره کرد. پول گرفت، لشکرگاه خودش را ترک کرد و به دشمن پناهنده شد! امروز اگر يک سرباز شما به دشمن پناهنده مي‌شود، چگونه درباره‌اش قضاوت مي‌کنيد؟ شب خوابيدند، صبح بلند شدند ديدند فرمانده‌ي کلّ نيروهاي امام حسن عليه‌الصّلاةوالسّلام، از خيمه بيرون نمي‌آيد. يک ساعت، دو ساعت... بعد رفتند داخل خيمه، ديدند نيست! دقّت کردند، ديدند آن طرف خيمه، شکافته است. بعد، قضيه روشن شد. در رأس کار چه کسي بود؟ امام حسن مجتبي عليه‌الصّلاةوالسّلام.

اين چه توقّع بي‌جايي است که اگر يک رئيس، يک مرئوس، يک قاضي، يا مسئول بخش خاصي از کشور، از تشکيلات حکومت اسلامي، پايش را کج بگذارد، آن آقايي که با او مواجه مي‌شود، فوراً شروع مي‌کند به اصل نظام اسلامي، اصل جمهوري اسلامي، اصل حکومت اسلامي اهانت کردن! البته به فضل الهي، مثل هميشه، از اوّل انقلاب تا به حال، اکثر مردم خوبند. اغلب علما و روحانيون، خوبند. اکثر با انصافند. اکثر متوجّه حقايقند. اما در گوشه و کنار، کساني هم پيدا مي‌شوند که اين گونه‌اند. اين ناشي از چيست؟ ناشي از نشناختن قدر جمهوري اسلامي است. 

امروز هر کس با جمهوري اسلامي سرسنگين باشد، کافر به نعمت الله است. البته کافر به نعمت الله، به معناي کافر بالله نيست. کافر نعمت است و کفر نعمت در مقابل ذات مقدّس باري‌تعالي، يکي از گناهان بزرگ است. خدا کند که ما دچار چنين گناهي نشويم. 

 

2_ (بيانات در ديدار جمعي از مسئولان وزارت آموزش و پرورش _ سال 1381) 

" به مسؤولان نظام حُسن ظن داشته باشيد.  ما گفتيم با فساد مبارزه ميکنيم - اين يک نقطه روشن در نظام است - اما عدّه‌اي ميخواهند اين را به نقطه تاريک تبديل کنند و بگويند فساد همه جا را گرفته است. نه آقا!  فساد همه جا را نگرفته است. 

 

بايد با فسادِ کم هم - هر جا بود - مبارزه کرد. ممکن است روزنامه‌اي بردارد يک مورد فساد را درشت کند؛ مگر همه جا فساد هست؟  فساد در گوشه‌هايي وجود دارد. انسانها لغزش دارند و دچار گناه ميشوند؛ بايد با اين گناه مبارزه کرد. ما وقتي گناهکاريم که با فساد - ولو کمِ آن - مبارزه نکنيم؛ چون گسترش پيدا خواهد کرد. مبارزه با فساد لازم است؛ اما نااميد کردن مردم که بگوييم فساد همه جا را گرفته، يک خطاي واضح و ناشي از ناداني و فريب‌خوردگيِ کساني است که آدم ميداند خودشان آدمهاي مغرضي نيستند؛ مغرضان که جاي خود دارند. "

 

3_ (بيانات در ديدار قشرهاي مختلف مردم _ سال 1397) 

"اين را همه توجّه کنند، همه‌ي ملّت ايران هم توجّه کنند. بنده از قديم با فساد و مفسد و مفسدين اقتصادي و غيرذلک مبارزه ميکردم و مخالفت ميکردم، الان هم عقيده‌ام قرص و محکم همين است؛ امّا بعضي‌ها وقتي درباره‌ي فساد حرف ميزنند، افراطي حرف ميزنند، حواستان باشد! يک‌جوري حرف ميزنند که گويا همه فاسدند، همه‌ي مديران را و همه‌ي دستگاه‌ها را فساد گرفته! نه آقا، اين‌جوري نيست؛ يک تعداد کمي فاسدند. بله! فساد، کمش هم زياد است و بايد با آن مواجهه بشود؛ امّا اين يک حرف است، اينکه شما جوري حرف بزني که شنونده خيال کند همه جا را فساد گرفته [حرف ديگري است].

 

بعضي‌ها تعبيرات فرنگي هم به‌ کار ميبرند: «فساد سيستمي»؛ نه آقا! آن کسي که فساد را سيستمي ميبيند، در مغز خودش فساد هست، در چشم خودش فساد هست. اين‌همه مدير پاک‌دست، اين‌همه کارگزار مؤمن و پاک‌دست در سرتاسر کشور در همه‌ي دستگاه‌ها وجود دارند، دارند زحمت ميکشند؛ چرا به اينها ظلم ميکنيد؟ چرا خلاف ميگوييد؟ چرا به نظام اسلامي ظلم ميکنيد؟ 

 

بله! در نظام اسلامي يک نفر هم نبايد فاسد باشد؛ امّا آنچه وجود دارد، مثلاً ده فاسد است، نه ده هزار فاسد؛ خب اينها خيلي تفاوت دارد؛ اين را توجّه داشته باشيد. بعضي‌ها در حرف زدن، در نوشتن؛ حالا که ديگر فضاي مجازي هم هست، راحت برميدارند اينجا و آنجا مينويسند «آقا همه را فساد گرفته»؛ نه آقا! اين‌جوري نيست. بله! فساد هست، در دستگاه‌هاي مختلف هم هست. من ديدم مثلاً فرض کنيد در مجلس يا جاي ديگر بعضي‌ها را متّهم ميکنند؛ درست که دقّت ميکنيد، مي‌بينيد آنهايي که مورد اتّهام قرار گرفته‌اند يک چند نفر آدمند؛ اين چند نفر را نميشود تعميم داد. تازه اگر راست باشد؛ ممکن است همين هم که متّهم ميکنند دروغ باشد، خلاف واقع باشد، از روي ندانستن و بي‌اطّلاعي باشد؛ امّا اگر هم راست باشد، تازه ميشود چند نفر در مقابل يک عدّه‌ِي کثير. توجّه داشته باشيد که افراط و تفريط در همه‌ي چيزها غلط است. "

 

گفتني است، مقام معظم رهبري در بيانيه راهبردي "گام دوم" نيز به وجود فساد در دولت امام معصوم(ع) نيز اشاره و تأکيد کردند: نسبت فساد در ميان کارگزاران حکومت جمهوري اسلامي در مقايسه با بسياري از کشورهاي ديگر و بخصوص با رژيم طاغوت که سرتاپا فساد و فسادپرور بود، بسي کمتر است و بحمدالله مأموران اين نظام غالباً سلامت خود را نگاه داشته‌اند. 

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/najva/post/37926
0 نظر
دسته بندی