× تماس با ما
1 0 نظرات 1040 بازدید
تاریخ انتشار 10 - 1399/02/23

تبادل زندانیان ؛ پلی برای مذاکره ؟

تبادل زندانیان ؛ پلی برای مذاکره ؟

تبادل زندانيان؛ پلي براي مذاکره؟ 

 

چندي پيش روزنامه آمريکايي نيويورک تايمز در گزارشي مدعي شد که واشنگتن و تهران در حال انجام اقداماتي براي تبادل يک کهنه سرباز نيروي دريايي آمريکا با يک پزشک ايراني-آمريکايي هستند. اين روزنامه آمريکايي ادعا کرد که اين اقدامات براي تبادل مايکل وايت 48 ساله و يک پزشک ايراني-آمريکايي با هويت نامشخص در جريان است.

 

علي ربيعي سخنگوي دولت در اظهاراتي پيرامون تبادل احتمالي زندانيان گفت: « به نظر مي آيد آمريکا نسبت به گذشته آمادگي بيشتري براي خاتمه دادن به اين وضعيت دارد. دولت آمريکا از آمادگي ما مطلع شده و نيازي به قرار دادن ميانجي نيست با اين حال در صورت موافقت طرف آمريکايي، دفتر حفاظت از منافع ايران نقطه نظرات ما را  به واشنگتن اعلام خواهد کرد.»

 

هرچند تبادل زنداني ميان کشورها، حتي آن کشورهايي که روابط ديپلماتيک خود را قطع کرده اند در شرايط برابر امري طبيعي و مسبوق به سابقه نيز مي باشد، اما آنچه تبادل زندانيان ميان ايران و آمريکا را دچار سئوال و ابهام ميکند، انگيزه‌ها و زمينه‌هايي است که مي‌خواهند از فرصت تبادل زنداني ميان دو طرف به عنوان پلي براي برقراري روابط استفاده کنند. ديپلماسي خاموش در پوشش تبادل زنداني يکي از مهمل هاي اوليه براي آب شدن يخ رابطه و مذاکره ميان دو طرف است.

 

اين مساله زماني جدي‌تر مي شود که بعضي از اظهارات و البته تحرکات قبلي را موشکافي کنيم.

در همين راستا و براي نمونه گروه بين المللي بحران به عنوان يکي از بازوهاي موثر در وزارت خارجه آمريکا و سازمان سيا، در گزارش خود به نام«On Thin Ice: The Iran Nuclear Deal at Three » به دولت آمريکا توصيه هايي مي کند و مي نويسد:‌ «بهترين گزينه براي ايالات متحده اين است که پيشنهاد مذاکرات محرمانه و خصوصي به ايران بدهد که تمرکز آن بر رهايي شهروندان آمريکايي زنداني در ايران _ولي نه محدود به اين مسئله_ باشد.»

 

از طرفي پس از آزادي نزار زاکا جاسوس دو تابعيتي آمريکايي-لبناني که در نتيجه يک تبادل زنداني آزاد شد، طي بيانيه اي اعلام کرد:‌ « آزادي من بخشي از معامله ايران با آمريکا بود.»

 

گروه بين المللي بحران هم در گزارش خود مي نويسد:
«در شرايط کنوني، ايران احتمالا مذاکرات علني را تسليم شدن غيرقابل قبول در برابر زورگويي آمريکا تلقي خواهد کرد؛ همچنان که در دولت اوباما اتفاق افتاد، ديپلماسي در سکوت (همراه با کاهش جنگ لفظي) بخت بيشتري براي موفقيت در ابتداي کار دارد.»

 

پس از آزادي نزار زاکا، شاهد آزادي ژيو وانگ جاسوس دوتابعيتي آمريکا بوديم و مساله قابل تامل در آن اينکه بعد از آزادي وانگ ترامپ در توئيتي از ايران تشکر مي کند و مي نويسد: «از ايران بابت يک مذاکره بسيار منصفانه متشکرم. ديديد، مي‌توانيم با هم معامله کنيم!»

 

نبايد فراموش کنيم که آزادي شين بائر و جاش فتال دو کوهنورد جاسوسي آمريکا در 30 شهريور 90 با وساطت عمان خود مقدمه‌اي شد بر مذاکرات محرمانه ايران و آمريکا در مسقط آن هم به فاصله کوتاهي از اين تبادل زندانيان.

 

بنابراين با اينکه روند تبادل زندانيان و تلاش براي نجات ايراني هاي بي‌گناه دربند آمريکا مي‌تواند روندي طبيعي قلمداد شود، اما اين پالس هاي معنادار توسط دو طرف هر مخاطبي را دچار شک و ترديد مي کند که تبادل زندانيان صرفا بهانه اي است براي بازشدن روابط و مذاکره ميان ايران و آمريکا.


 هرچند اکنون شرايط دو کشور به گونه اي است که احتمال مذاکره اندک است، اما با نزديک شدن انتخابات 2020 آمريکا، ترامپ کماکان علاقه دارد ضمن استمرار و افزايش راهبرد فشارحداکثري بتواند در اين ميان به بهانه اي هم شده عکس يادگاري بگيرد تا به عنوان برگ برنده اي در انتخابات رو کند.

 

حال بايد منتظر نشست و ديد آيا اين تبادل زنداني ميان ايران و آمريکا منجر به مذاکرات پنهاني و زمينه گسترش مذاکرات به بقيه حوزه را فراهم خواهد کرد يا خير؟

 

 

علي‌رضا فقيهي‌راد

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/najva/post/36818
0 نظر
دسته بندی