× تماس با ما
1 0 نظرات 1080 بازدید
تاریخ انتشار 10 - 1399/02/21

اعتراف به تفرقه و وجود مشی دیکتاتوری در اصلاحات

اعتراف به تفرقه و وجود مشی دیکتاتوری در اصلاحات

اعتراف به تفرقه و وجود مشي ديکتاتوري در اصلاحات

 

جرياني که داعيه دموکراسي دارد معترف است بزرگترين خلا و ضعف آن نداشتن رهبر است. جرياني که سالها درصدد حذف جايگاه رهبري و ولايت فقيه بوده است توسط تئوريسين هايش مورد نقد قرار مي گيرد.

 

 صادق زيباکلام به تازگي در گفت وگو با "خبرآنلاين" مانند کرباسچي به خاتمي تاخته و گفته است: «ما خبط و خطا کم نداشته ايم و يک جاهايي بايد محکم تر مي ايستاديم و يک جاهايي بايد يک کارهايي را مي کرديم، ولي خطاي اصلي اين بود که ما بعد از 22 سال نتوانستيم به مردم بگوييم که ما به دنبال چه هستيم. اگر آقاي خاتمي امروز همه کاره مملکت شده بود و قدرت مي داشت، مقام معظم رهبري به ايشان چک سفيد مي دادند و مي گفتند سيد هرکاري خواستي انجام بده و به اطلاعات و سپاه و قوه و قضائيه و همه مي گفتند که هيچ کس حق ندارد معترض اينها شود، آقاي خاتمي مي خواست چه کار کند؟ ما نتوانستيم اين را بگوييم که چه کار مي خواهيم بکنيم. ما فقط کلمات زيبا گفته ايم... وقتي شما استراتژي نداشته باشيد، نمي توانيد پاسخ گوي مردم باشيد. من به شخصه استراتژي داشتم. من در انتخابات سال 96، نزديک به سه ماه از کار و زندگي ام و زن و بچه ام زدم و شهربه شهر و استان به استان و دانشگاه به دانشگاه رفتم و براي شرکت مردم در انتخابات کمپين ايجاد کردم تا به آقاي روحاني رأي بدهند. از 29 ارديبهشت 96 تا امروز بيشترين انتقادات و حملات گزنده را من از آقاي روحاني کرده ام، اين يعني داشتن يک استراتژي! شما مي گوييد که اينها در آبان 98 چه کار کردند، من مي گويم شما از آقاي خاتمي و رهبري اصلاح طلبان يک سؤال ساده بکنيد که ما 24 ميليون نفري که آمده ايم و رأي داده ايم، آقاي روحاني در برابر مطالبات ما چه گامي را در اين سه  سال برداشته است؟ چه کسي بايد پاسخ گو باشد؟ آقاي خاتمي بايد پاسخ گو باشد، آقاي عارف بايد پاسخ گو باشد، آقاي سعيد حجاريان، موسوي لاري، مصطفي تاجزاده و صادق زيباکلام بايد پاسخ گو باشند. ما بايد پاسخ گو باشيم، چون ما بوديم که آن 24 ميليون نفر را به رأي دادن ترغيب کرده ايم. ما يک بار گفته ايم که نظرمان نسبت به روحاني چيست؟ اصلا انگار نه انگار آن 24 ميليون نفري که به او رأي داده اند يک مطالباتي هم داشته اند. اينها نقص هاي فاحش اصلاح طلبان بوده است». زيباکلام همچنين يکي از معايب جريان اصلاحات را رهبري آن دانست و گفت: «يکي از معايب اصلاحات رهبري اصلاحات است. ما 22 سال است که رهبري نداشته ايم. ما با يک شخصيت وجيه المله که نمي توانيم رهبري کنيم. زبان من مو درآورد آن قدر که گفتم ما بايد يک جمع 5 تا 15 نفره را که در آن دموکراسي باشد به عنوان رهبري اصلاحات مشخص کنيم و اين چند نفر تحت يک مکانيسم انتخاب شوند. فکر نمي کنم براي انجام دادن اين کار ما را به اوين ببرند و ممنوع الملاقات کنند، يعني ما مي توانيم اين کار را انجام دهيم؛ مثلا الان چه کسي سخنگوي اصلاحات است؟ در مسائل خيلي مهم آقاي حجاريان يک چيزي را مي گويد و آقاي تاجزاده يک چيز ديگر، کارگزاران يک چيز ديگر مي گويد، اين طور که نمي شود. ما يک حداقلي به عنوان رهبري اصلاحات نتوانستيم درست کنيم. فقط يک سري چهره ها داريم. اگر يک سخنگو داشتيم، يک چيز واحدي گفته مي شد».
 

چنين انتقادهايي پيش تر هم ازسوي حزب کارگزاران و خاصه غلامسحين کرباسچي به خاتمي ارائه شده است؛ چنانکه در مردادماه سال گذشته کرباسچي در گفت وگو با روزنامه متبوع حزبي اش يعني "سازندگي" گفته بود: «جريان اصلاحات نه در گذشته كه در وضعيت فعلي نيز به معناي واقعي رهبر نداشته و ندارد، اما نيازمند رهبري است كه برنامه، خط مشي و استراتژي آن را تعيين كند». او ادامه داده بود: «رهبري مفهوم مشخصي دارد. رهبري اين نيست كه فقط به  صورت نمادين بگوييم آقاي خاتمي رهبر تشكيلاتي اصلاحات است. آقاي خاتمي فردي شناخته شده، مورد احترام و فرهيخته است و از بهترين شخصيت هايي است كه در عرصه سياسي فعاليت مي كند، اما موضوع رهبري يك  جريان سياسي امري متفاوت و نيازمند سازوكار تشكيلاتي در جبهه اصلاحات است. اصلاحات از ابتدا تاكنون رهبري نداشته كه اكنون بگوييم نيازمند رهبري جديد است. آقاي خاتمي مورد احترام همه بوده و هستند، اما آيا به واقع آقاي خاتمي اصلاحات را رهبري مي كنند؟ اينكه زماني در جريان انتخابات يا در مسئله  اي در حوزه ديگري ايشان اظهارنظري كنند و همه به نظر ايشان احترام بگذارند، به  معني رهبري نيست. رهبري يعني ورود به مسائل، مديريت و ساماندهي آنها». كرباسچي همچنين درباره مختصات رهبري يك جريان سياسي اين گونه موضع خود را اعلام کرده بود: «رهبري يعني اينكه اگر زماني به مشكلي برخورد كرديم، او بيايد و مشكل را حل وفصل كند. اگر نقصي وجود دارد، رفع آن نقص توسط رهبري جريان انجام شود. اگر لازم باشد، در نقاط حساسي حضور يا عدم حضور افراد را مديريت كند. قبول مسئوليت در زمان هاي حساسي كه بايد عواقب يك تصميم برعهده گرفته شود از نقش هاي مهم رهبر يك جريان است. رهبري تنها وجه علاقه و احترام از طرف اعضا و گروه ها نيست و بايد تمامي جنبه ها را دنبال كند. نه آقاي خاتمي هرگز چنين ادعايي داشته اند كه رهبر مجموعه جريان اصلاحات هستند و نه جريان اصلاحات با هم بر سر رهبري جريان اصلاحات توافق كرده اند. گروه هاي جريان اصلاحات به آقاي خاتمي بسيار علاقه مند هستند، اما اين گونه نيست كه همه با هم توافق كرده اند كه در شرايط فعلي ايشان رهبر جريان اصلاحات تلقي شوند. شايد جمله درست تر اين باشد كه جريان اصلاحات پيش از آنكه به رهبر جديد نياز داشته باشد، از اساس نيازمند رهبر است».

 

دبيرکل حزب سازندگي اخيرا دوباره اين موضوع را به نحو ديگري تکرار کرده است. او در گفت وگو با روزنامه "جهان صنعت" گفت: «با شخصيت هاي محترم سياسي هم رودربايستي نداشته باشيم. مثلا اينکه آقاي دکتر عارف يک وقتي نامزد رياست جمهوري شدند و اصلاح طلبان به هردليلي دنبال آقاي روحاني رفتند نبايد باعث اين شود که بخواهيم جبران کنيم و بگوييم که او حتما رئيس شوراي عالي باشد. آقاي عارف اگر مي تواند در شوراي عالي اصلاحات، فراکسيون اميد يا هر جايي نقش برجسته ايفا کند بايد از او حمايت کنيم اما اگر در عمل ديديم که شخصيت اجرائي با توانايي برقرارکردن يک سازوکار فعال را ندارد بايد تعارف را کنار بگذاريم... درباره بقيه بزرگان هم همين طور است. حتي ديگر کساني که شايد براي ما کاريزما بوده و شخصيت مورد علاقه ما باشند. حالا آقاي خاتمي يا هر کدام از رفقا. اگر به خاطر شخصيت هاي بزرگوار و خصلت هاي قابل تحسيني که دارند، به خاطر اينکه نمي توانند به هيچ کسي نه بگويند و... نبايد تعارف داشته باشيم. ما بايد به فکر مجموعه کشور، مردم و نظام باشيم. ما به همه شخصيت ها احترام گذاشته و دستشان را مي بوسيم اما در عرصه سياست به اين شکل نمي توان پيش رفت».
 

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/najva/post/36743
0 نظر
دسته بندی