× تماس با ما
1 0 نظرات 306 بازدید
تاریخ انتشار 23 - 1399/04/14

نقد کثرت‌گرایی (پلورالیسم)

نقد کثرت‌گرایی (پلورالیسم)

جنکز درباره ي آقات فراوان گسترش يافتن اين کثرت گرايي هشدار مي دهد. چرا که در شرايط کثرت مطلق، امکان انتخاب سلب مي شود و معماري در حقيقت به بن بست مي رسد.

-نمونه هاي فراواني را از طرح هاي معماري جهاني مي توان نام برد که در طول چند سال، چندين طرح را عوض کردند و باز هم سرانجام به مرحله ي ساخت نرسيدند.

-به گفته ي جنکز: «در شرايط امروز، معماري مقبول همه، همانند سياست مقبول همه، بدون طرفدار است و در هر زمينه، متخصصان و گروه هاي علاقه مند چيره اند. اين قضيه باعث کاهش قدرت متمرکز مي گردد و در معماري مي تواند به نوعي بن بست در ساختمان سازي منتهي شود و باعث طراحي دوباره و دوباره گردد.

-توسعه ي «نَشنال گالرى» لندن يا موزه ي «ويتني» نيويورک شاهدي بر اين مدعاست. جاهايي که ترکيب نقدهاي صريح، تلاش گروه هاي ذينفع و حضور مجامع تخصصي بازبيني طرح، موجب شده است طراحي دوباره مدت شش سال طول بکشد، و حتي قبل از اينکه رسما ارائه شود، متوقف گردد.

-جنكز اگر چه نوگرايي را وحدت طلب توصيف کرده، اما وحدت طلبي مدرن، شکلي عرضي دارد. در عين حال نوعي کثرت گرايي در طول زمان، جزء ذاتيات نوگرايي است و همين است که در دنياي پست مدرن به شکل فاجعه اي ظهور کرده است. جنکز با استناد به اسکار وايلد مي گويد: «هيچ چيز خطرناکتر از زياد مدرن بودن نيست، چون آدمي مستعد اين ميشود که هر آن و به ناگاه از مد افتاده شود.»

منبع : جنكز، 1370. 18

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/memari/post/37979
0 نظر