× تماس با ما
0 1 نظرات 707 بازدید
تاریخ انتشار 13 - 1399/01/23

۱۰ فیلم برتر درباره موسیقی؛ نابغه‌های موسیقی روی پرده سینما

۱۰ فیلم برتر درباره موسیقی؛ نابغه‌های موسیقی روی پرده سینما

 

 
مجله ديجي‌کالا/

 

فيلم حماسه کولي (Bohemian Rhapsody) برايان سينگر معادلات ساخت فيلم‌هايي درباره‌ي شمايل موسيقي را تغيير داد. اين فيلم گيشه را با موفقيت آغاز کرد. فيلمي که بيشتر از مخاطبان سينما، علاقمندان موسيقي پيگيرش بودند. فردي مرکوري از بزرگترين خوانندگان راک و از موسسان گروه بريتانيايي کويين به خاطر صداي شگفت‌انگيزش هميشه مورد تحسين منتقدان موسيقي بوده است. اين باعث شده که فيلم «حماسه کولي» يکي از آن آثاري باشد که همه نوع سليقه‌اي را به خود جلب کند.

در سال‌هاي اخير کم نبوده‌اند درام‌هايي که به زندگي پرفراز و نشيب موزيسين‌ها مي‌پرداختند. از مستند‌هاي مطرحي مثل «ايمي» (داستان زندگي ايمي واينهاوس) که بگذريم، فيلم‌هاي داستاني درباره موزيسين‌ها هم طرفدار‌هاي زيادي دارند. اين مطلب فهرستي از بهترين فيلم‌هاي سينمايي درباره موسيقي است؛ ده فيلم پرطرفدار و مطرح درباره زندگي چند خواننده و موسيقيدان بزرگ.

 

 
1. حماسه کولي
عنوان اصلي: Bohemian Rhapsody
محصول: 2018
کارگردان: برايان سينگر
بازيگران: رامي مالک، لوسي بوينتون
امتياز متاکريتيک: 49 از 100
 
«حماسه کولي» يا «راپسودي کولي» اسم يکي از قطعات گروه راک انگليسي کويين منتشر شده در سال 1975 است. درام بيوگرافيک برايان سينگر هم درباره همين گروه موسيقي با تمرکز روي زندگي رهبر گروه، فردي مرکوري است. فيلم داستان گروه کويين و مرکوري را تا زمان مرگ مرکوري در سال 1985 و کنسرت خيريه گروه کويين در ويمبلي روايت مي‌کند.

بازيگر نقش فردي مرکوري رامي مالک است که براي بازي در اين فيلم توانست جايزه اسکار بهتريت بازيگر مرد را نيز از آن خود کند. پيتر مورگان انگليسي که فيلمنامه فيلم‌هاي به يادماندني مثل «ملکه» را نوشته جزو فيلمنامه‌نويسان «حماسه کولي» است. انتخاب برايان سينگر براي کارگرداني اين درام بيوگرافيک عجيب بوده، چون تخصص او ساختن فيلم‌هاي ابرقهرماني مثل «مردان ايکس» است. بنظر مي‌رسد فيلم از همين نقطه هم ضربه خورده. منتقدان مي‌گويند فيلم در هر سه پرده‌اش خوب است، اما در مجموع اثر هيجان‌انگيزي از کار درنيامده.

 

 
2. سر به راه باش
عنوان اصلي: Walk the Line
محصول: 2005
کارگردان: جيمز منگولد
بازيگران: يوآکين فونيکس، ريس ويترسپون
امتياز متاکريتيک: 72 از 100
 
جاني کش در موسيقي کانتري يک نام افسانه‌اي است. اين خواننده، گيتاريست و بازيگر آمريکايي يکي از کساني است که توانسته نامش را در فهرست پرفروش‌ترين خوانندگان همه دوران ثبت کند. بيش از 90 ميليون نسخه از آلبوم‌ها او در سرتاسر جهان فروخته شده است. «سر به راه باش» (محصول 2005) روايت زندگي اين موزيسين کانتري بزرگ است. از اولين روز‌هاي زندگي‌اش که در مزرعه پنبه در آرکانزاس زندگي مي‌کرد تا وقتي که در ممفيس به شهرت رسيد و در آنجا کنار نام‌هايي مثل الويس پريسلي، کارل پرکينز و جري لي لوييس آلبوم ضبط کرد.

فيلم براساس کتاب اتوبيوگرافيک خود جاني کش ساخته شده است. اولين نامزدي اسکار يوآکين فونيکس به‌خاطر بازي در اين فيلم برايش به ارمغان آورده شد. فونيکس ناگهان با اين فيلم تبديل به يک ستاره متفاوت سينما شد که توانايي بازي در نقش‌هاي متنوعي را دارد. ريس ويترسپون جايزه اسکار بهترين بازيگر زن مکمل را از آن خودش کرد. فيلمي که به گفته منتقدان قصه برانگيزاننده‌اي داشت که بخشي البته به زندگي پرفراز و نشيب خود جاني کش مي‌پرداخت. بخصوص آن اواخر فيلم وقتي کش متوجه مي‌شود که بخش زيادي از نامه‌هاي طرفدارانش از داخل زندان مي‌آيد که او را به عنوان چهره‌اي ياغي مي‌شناسند. کش با شرکت کلمبيا رکوردز صحبت مي‌کند تا کنسرتي برايش داخل زندان ترتيب دهند.

 

 

3. ري
عنوان اصلي: Ray
محصول: 2004
کارگردان: تيلور هکفورد
بازيگران: جيمي فاکس، رجينا کينگ
امتياز متاکريتيک: 73 از 100
 
دوران جديد درام‌هاي بيوگرافيک موزيکال درباره موزيسين‌ها با فيلم «ري» آغاز شد. فيلمي که در فصل جوايز و ميان مخاطبان سينما آنقدر موفق بود که سال بعد از آن سراغ جاني کش رفتند و فيلم «سر به راه باش» را ساختند. فيلم موزيکال «ري» روي 30 سال زندگي سلطان ريتم‌هاي جز و بلوز يعني ري چارلز تمرکز مي‌کند. فيلم هم به زندگي شخصي و هم کارنامه کاري ري چارلز مي‌پردازد. ري چارلز هفت ساله بوده که نابينا مي‌شود. کمي بعد از آنکه شاهد غرق شدن برادرش است.

الهام‌بخش‌اش مادري مستقل بوده که مي‌خواسته ري راه خودش را در جهان پيدا کند. چارلز پشت کيبورد و پيانوست که مسيرش را مي‌يابد. در دهه 50 و 60 ستاره اقبالش شروع به درخشيدن مي‌کند. ري براي بازيگر اولش جيمي فاکس اسکار بهترين بازيگر مرد را به ارمغان آورد و نامزد دريافت اسکار بهترين فيلم سال هم شد. منتقدان معتقد بودند که فيلم جاه‌طلبانه هکفورد دقيقا همان حال و هواي موسيقي ري چارلز را دارد و جيمي فاکس هم کاملا در نقش خود فرو رفته است.

 

 
4. آمادئوس
عنوان اصلي: Amadeus
محصول:  1984
کارگردان: ميلوش فورمن
بازيگران: اف. موري. آبراهام، تام هولسي
امتياز متاکريتيک: 93 از 100
 
محصول 1984 يکي از شاهکار‌هاي سينما و از بهترين کار‌هاي کارنامه ميلوش فورمن، فيلمساز چک است. فيلمنامه را پيتر شفر، نمايشنامه‌نويس مشهور از يکي از نمايشنامه‌هاي خودش به همين نام اقتباس کرده است. داستان در وين در نيمه دوم قرن هجدهم اتفاق مي‌افتد. در اعترافات ساليري که آهنگساز دربار اتريش بود به جنايتي که در حق ولفگانگ آمادئوس موتسارت مرتکب شده اعتراف مي‌کند.

موتسارت نابغه‌اي که است وقتي وارد درباره مي‌شود مورد توجه امپراطور قرار مي‌گيرد، اما عقل معاش ندارد و از طرف ديگر زني دارد که با حسادت‌ها و جاه‌طلبي‌هايش زندگي‌شان را دستخوش طوفان‌هاي زيادي مي‌کند. ساليري از اين موقعيت‌ها استفاده مي‌کند و درنهايت موتسارت در حالي که قطعه مرگ خودش را ساخته در فقر مي‌ميرد. فيلمي عميق که فقط به زندگي موتسارت نمي‌پردازد بلکه نقاط ضعف بشري را تشريح مي‌کند. فيلمي که بيشتر از اينکه شرح وقايع اتفاقات زندگي يک هنرمند باشد به درونيات او مي‌پردازد؛ و اينجا منظور از هنرمند فقط هم موتسارت نيست. ساليري انگار بخش سياه روح موتسارت باشد.

 

 
5. درها
عنوان اصلي: The Doors
محصول: 1991
کارگردان: اليور استون
بازيگران: وال کيلمر، مگ رايان
امتياز متاکريتيک: 62 از 100
 
سال 1991 کارگردان جنجالي هاليوود، اليور استون سراغ يکي از مشهورترين گروه‌هاي راک تاريخ در دهه 70 و 80 رفت. «د دورز» گروه راک آمريکايي بود که اواسط دهه 60 شکل گرفت. اسم گروه به پيشنهاد جيم موريسون از روي کتاب «در‌هاي ادراک» آلدوس هاکسلي برداشته شده بود. فيلم اليور استون هم مثل فيلم جديد برايان سينگر با تمرکز روي رهبر گروه يعني جيم موريسون ساخته شده بود.

جيم موريسون از آن کاراکتر‌هايي بود که در دهه 60 تبديل به شمايلي شد که از زندگي خودش فراتر بود. هيپي بود و درنهايت هم بر اثر اوردوز در 26 سالگي درگذشت و به آن باشگاه معروف هنرمنداني پيوست که در 27 سالگي از دنيا رفتند. فيلم با ضبط يکي از آلبوم‌هاي گروه شروع مي‌شود، اما فلاش‌بک‌هايي هم به دوران کودکي جيم موريسون دارد. از لحاظ صحت منابع تقريبا تمام اطلاعات فيلم موثق است البته که استون برخي از اتفاقات را با ديدگاه شخصي خودش دراماتيزه کرده است. فيلمي هيجان‌انگيز و تماشايي است. فيلمي که هوشمندانه‌تر از يک اثر بيوگرافيک صرف ساخته شده است.

 

 
6. مستقيم خارج از کامپتون
عنوان اصلي: Straight Outta Compton
محصول: 2015
کارگردان: اف. گَري گري
بازيگران: اوشيا جکسون جونيور، جيسون ميچل، کوري هاوکينز
امتياز متاکريتيک: 72 از 100
 
سال 2015 يک فيلم مستقل جمع و جور توانست راه خودش را ميان خوره‌هاي سينما باز کند. N.W.A اسم يک گروه رپ و هيپ‌هاپ آمريکايي بود که فيلم داستان آن‌ها را روايت مي‌کرد. ايزي، آيس کيوب و دکتر دري (اسامي مستعار اعضاي گروه) در همه مراحل توليد آلبوم‌ها با هم مشارکت داشتند و «مستقيم خارج از کامپتون» هم اسم يکي از قطعات‌شان بود. گري کارگردان جوان سياهپوست فيلم‌هاي کوتاه ويديويي به علاوه ويديوکليپ مي‌ساخت و از همين جا هم با گروه N.W.A آشنا شد.

اين گروه از خيابان‌هاي پايين شهر کامپتون لس‌آنجلس مي‌آمدند. آن‌ها اواسط دهه 80 به مردم و در فرهنگ هيپ‌هاپ انقلابي به پا کردند. ترانه‌هاي اين گروه البته بحث‌برانگيز شد. جريان‌هاي فمينيستي معتقد بودند که برخي ترانه‌هاي آن‌ها توهين به زنان است. گروه‌هاي محافظه‌کار هم به شدت با آن‌ها مخالفت مي‌کردند. منتقد ورايتي درباره فيلم نوشت: «اين فيلمي بي‌زمان است که نشان مي‌دهد چطور هنرمندان و نويسندگان جهان اطراف‌شان را با بيان احساسات شخصي‌شان از خشم گرفته تا حتي بدزباني تغيير مي‌دهند.»

 

 
7. کنترل
عنوان اصلي: Control
محصول: 2007
کارگردان: آنتون کوربين
بازيگران: سم رايلي، سامانتا مورتون، کريگ پارکينسون
امتياز متاکريتيک: 78 از 100
 
ايان کرتيس موزيسين و ترانه‌سرا و خواننده انگليسي بود که سال 1985 درگذشت. او بنيانگذار يک گروه پست پانک و گوتيک راک بود. سال 2007 آنتون کوربين تصميم گرفت پرتره‌اي از اين هنرمند را روي پرده سينما به تصوير بکشد. کرتيس از آن کارکتر‌هاي مبهم تاريخ موسيقي است. زندگي شخصي، حرفه‌اي و مشکلات عاطفي‌اش باعث شدند که در 23 سالگي دست به خودکشي بزند. منتقد نيويورک تايمز درباره فيلم گفته بود: «لازم نيست درباره گروه موسيقي کرتيس چيزي بدانيد تا اندوه مبهمي را که فيلم در دل خودش دارد، لمس کنيد. کوربين با نگاهي شاعرانه توانسته با تصاوير سياه و سفيد مبهوت‌کننده به روح زندگي ايان کرتيس دست پيدا کند.»

 

 
8. پيانيست
عنوان اصلي: The Pianist
محصول: 2002
کارگردان: رومن پولانسکي
بازيگران: ادرين برودي، فرانک فينلي
امتياز متاکريتيک: 85 از 100
 
با بقيه فيلم‌هاي معرفي شده کمي متفاوت است، چون هرچند روايتي از زندگي يک موزيسين است، اما بيشتر اداي دين پولانسکي به خانواده‌اش است که در زمان جنگ جهاني دوم ناچار به فرار شدند و برخي از آن‌ها هم به اردوگاه‌هاي آشويتس رفتند. سال 2002 رومن پولانسکي که به دليل محکوميت قضايي در آمريکا نمي‌تواند به اين کشور برود براي فيلم «پيانيست» برنده اسکار بهترين کارگرداني شد. جايزه‌اش را ادرين برودي گرفت که خودش اسکار بهترين بازيگر نقش اول مرد را براي بازي در نقش ولاديسلاو اشپيلمن، پيانيست مشهور به خانه برد.

اشپيلمن پيانيست مشهور لهستاني زماني که آلمان‌ها لهستان را اشغال مي‌کنند نمي‌تواند از کشور فرار کند و براي مدتي طولاني به صورت مخفي در خانه‌ها زندگي مي‌کند تا زماني که متفقين از راه مي‌رسند. فيلم پولانسکي تاثيرگذار است و علاوه بر اشاره به جنگ جهاني دوم از شکوه موسيقي مي‌گويد و اينکه چطور با موسيقي آدم‌ها مي‌توانند به هم پيوند بخورند. منتقد بوستون گلوب به زيبايي در مطلبش اشاره کرده که: «فيلم «پيانيست» سه قطب دارد: پولانسکي، اشپيلمن و فردريک شوپن و از بين اين سه نفر صداي شوپن از همه بلندتر است.»

 

 

9. من آنجا نيستم
عنوان اصلي: I’m Not There
محصول: 2007
کارگردان: تاد هينز
بازيگران: کريستين بيل، کيت بلانشت، هيث لجر
امتياز متاکريتيک: 73 از 100
 
اين درام موزيکال محصول سال 2007 به شيوه متفاوتي ساخته شده است. تاد هينز در حقيقت در يک روايت غيرکلاسيک در زندگي باب ديلن تاملاتي داشته است. باب ديلن، شاعر و خواننده و آهنگساز آمريکايي است که همين چند سال پيش دادن جايزه نوبل به او حرف و حديث‌هاي زيادي به وجود آورد. فيلم نه فقط الهام گرفته از زندگي باب ديلن است که از اشعار و آهنگ‌هاي او هم تاثير گرفته است.

شش بازيگر چهره‌هاي متفاوتي از باب ديلن را در فيلم به تصوير مي‌کشند. يکي از آن‌ها هيث لجر است که در اين فيلم آخرين بازي‌اش را در نقش باب ديلن انجام داد. بقيه کساني که چهره‌هاي ديگر باب ديلن را به تصوير کشيدند عبارت بودند از: کيت بلانشت، ريچارد گير، مارکوس کارل فرانکلين، بن ويشا و کريستين بيل. بيشتر تحسين‌ها البته نصيب کيت بلانشت شد که تصوير حيرت‌انگيزي از جواني ديلن داد. فيلم هينز از نظر منتقدان به شدت مبدعانه و مبتکرانه بود. فيلمي غريب با نشاني از شوخ‌طبعي و درنهايت احساس‌برانگيز.

 

 
10. برخيز
عنوان اصلي: Get on Up
محصول: 2014
کارگردان: تيت تيلور
بازيگران: چدويک بوسمن، دن آکرويد
امتياز متاکريتيک: 71 از 100
 
فيلم محصول سال 2014 است، اما کمتر کسي آن را به ياد مي‌آورد با اينکه جزو فيلم‌هاي خوب سال بود. اين درام بيوگرافيک زندگي جيمز براون را به تصوير مي‌کشيد. براون خواننده، آهنگساز و توليدکننده موسيقي آمريکايي بود. يکي از پيشرو‌هاي موسيقي فانک (شيوه‌اي از موسيقي آفريقايي-آمريکايي) و شمايل محبوب موسيقي در قرن بيستم. او کارش را با آوازخواندن در کليسا شروع کرد. کارنامه موسيقي‌اش قدمتي به طول نيم قرن دارد و در طول اين پنجاه سال روي ژانر‌هاي موسيقي گوناگون تاثير گذاشت.

«برخيز» در يک روايت غيرخطي که در حقيقت جريان ذهن ناخودآگاه جيمز براون است اتفاقات زندگي او را روايت مي‌کند. جيمز براون کاراکتر جذابي داشته است. دهه 60 او به همراه گروهش به ويتنام سفر مي‌کنند تا از گروه‌هاي سياهپوست ويتنامي حمايت کنند. ريچارد کورليس معتقد بود که چدويک بوسمن براي ايفاي نقش براون به اندازه جيمي فاکس که براي نقش ري چارلز اسکار برد، حق داشت که مورد توجه قرار بگيرد. به عقيده او بوسمن حتي استاندارد‌ها را از فاکس هم فراتر برد. جيمز براون شخصيتي منحصربه‌فرد بود که همزمان استحقاق بردن نوبل، پوليتزر و ثبت نامش در تالار مشاهير راک اند رول را داشت.

 

 
لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/masafmusic/post/36046
1 نظر
احسان خداویسی مطلق احسان خداویسی مطلق 18:16:09 - 1399/01/23
8 مایلم فیلم جالبیه با بازی امینم
دسته بندی