× تماس با ما
4 0 نظرات 578 بازدید
تاریخ انتشار 12 روز پیش

نقدِ معصوم با چاشنیِ دلسوزی!

نقدِ معصوم با چاشنیِ دلسوزی!

نقدِ معصوم با چاشنيِ دلسوزي!

خودمان را ارادتمند به امام حسين و عقلِ کل مي‌دانيم و به بهانه‌ي دلسوزي، به خود اجازه مي‌دهيم حتي حادثه‌ي کربلا و عملکرد امام حسين و يارانش را نقد کنيم. دقت نمي‌کنيم که حسين، خليفة‌الله است و عملکردِ او مورد تاييد خداست. توجيه‌مان اينست که با ديپلماسيِ مذاکره و تعامل، مي‌شود جلوي وقوعِ حادثه‌اي عظيم و از دست دادن نيروهاي ارزشي را گرفت.

با همين توجيه مي‌توان حتي با دشمن هم نرمِش و مذاکره کرد و در مقابل هر سياستي، با دشمنان، با منطقِ بِده بِستان عمل کرد؛ غافل از اينکه در مقابلِ دشمن، بُردِ دوسره وجود ندارد و اگر به دشمن، چراغِ سبز نشان بدهيم، فقط مسير دشمني را براي او هموارتر مي‌کنيم.

اگر ما به جاي حضرت عباس امان‌نامه مي‌گرفتيم، ممکن بود با اين توجيهات به راحتي خودمان را گول بزنيم و اماممان را تنها بگذاريم. وقتي به خود اجازه مي‌دهيم با اين توجيهات عملکردِ خدا محورِ امام حسين و يارانش را نقد کنيم، وقتي امام زمان بيايد، آيا تسليم و همراهِ او خواهيم بود يا منتقد و مقابلِ او؟!

توجيه المسائل کربلا 18

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/mahdiaran/post/59236
0 نظر