× تماس با ما
2 0 نظرات 125 بازدید
تاریخ انتشار 16 روز پیش

هیچ وقت به اولویتِ اولت نگو اولویت دوم!

هیچ وقت به اولویتِ اولت نگو اولویت دوم!

هيچ وقت به اولويتِ اولت نگو اولويت دوم!

گاهي ما در زندگي، در تعيينِ اولويت‌ها اشتباه مي‌کنيم. در حاليکه اولويت‌ها، مسير زندگي انسان را مشخص مي‌کنند. بعضي چيزها (مثل ياريِ امام) را اگر از دست بدهي، ديگر با هيچ کارِ خيري نمي‌تواني آن را جبران کني. بهانه طِرماح، بردنِ آذوقه و امکانات براي خانواده‌اش بود. قرار شد برود و زود بازگردد، اما پس از شهادتِ امام حسين رسيد.

يا مثلاً بعضي از کساني که مي‌توانند براي تعجيل در ظهور کاري بکنند، مي‌گويند اول کارهاي خودم را انجام دهم، اول به زندگي خود و خانواده‌ام سر و سامان بدهم و... بعد براي ظهور تلاش مي‌کنم. در صورتي‌ که اولويتِ کارهاي ما، بايد کار برايِ امام و تعجيل در ظهور باشد. بيش از هزار سال است که امام به غيبت رفته است. مگر ما کاري مهمتر از اين که ظهورِ امام را نزديک کنيم، داريم؟!

وقتي اولويتَت در زندگي، امام زمان باشد، مي‌تواني با تغييرِ نيّت‌ها به همه‌ي کارهايت رنگِ امام زمان بدهي. مثلاً اگر معلمي، نيّت کن همه‌ي امورِ زندگي‌ات براي امام باشد، حتي خواب و غذايت. مثلاً چنين نيتي: من مي‌خوابم يا غذا مي‌خورم تا انرژي داشته باشم، که بتوانم در کلاس، براي بچه شيعه‌هاي امام زمان، بهتر کار کنم.

توجيه المسائل کربلا 13

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/mahdiaran/post/59194
0 نظر