× تماس با ما
2 0 نظرات 259 بازدید
تاریخ انتشار 17 روز پیش

بررسی چشم انداز روبه رشد صنعت پرورش شتر در جهان: شتر دامی کم‌توقع و پرسود

بررسی چشم انداز روبه رشد صنعت پرورش شتر در جهان: شتر دامی کم‌توقع و پرسود

بررسي چشم انداز روبه رشد صنعت پرورش شتر در جهان: شتر دامي کم‌توقع و پرسود

شتر براي تغذيه خود تقريباً هيچ رقابتي با ديگر حيوانات ندارد و مي‌تواند کمک شاياني به وضع معيشت افراد درگير در پرورش آن کند. ميزان مرگ و مير پايين و مقاومت بالا در شرايط خشکسالي شتر را گزينه اي کم هزينه براي توليدات پروتيني مي کند. با توجه به روند افزايش جمعيت جهاني و گرم شدن کره زمين شتر گزينه بسيار مناسبي براي توسعه در کشورهاي خشک و نميه خشک جهان شناخته شده است.

افزايش جمعيت جهاني دغدغه امنيت غذايي را جدي تر کرده است. براي مقابله با اين موضوع نياز به کشف منابع جديد در جهان است و در همين راستا شتر مي‌تواند از نظر شير و گوشت و ديگر محصولات، به بهترين شيوه در زنجيره تأمين مواد غذايي ايفاي نقش کند. در پاکستان 21 نوع گونه شتر وجود دارد. درصورتي‌که شتر به خوبي تغذيه شود مي‌تواند 10 تا 15 ليتر شير توليد کند و اگر زيرساخت‌هاي بازاريابي مناسب ايجاد شوند، پرورش شتر براي توليدکنندگان پر سود خواهد بود. همچنين نياز است که دستورالعمل‌هاي استاندارد براي طبقه‌بندي و شناسايي گونه‌هاي شتر براي مقاصد گوناگون، بيشتر موردتوجه قرار بگيرد.

دامداري در پاکستان نيمي از ارزش افزوده بخش کشاورزي را دارا است

بخش پرورش دام در پاکستان مهم‌ترين بخش کشاورزي اين کشور است، به‌طوري‌که نزديک 52.2 درصد ارزش‌افزوده بخش کشاورزي و حدود 11 درصد توليد ناخالص داخلي را تشکيل مي‌دهد. درآمد ارزي خالص حاصل از توليدات دامي در سال 2008-2007 بالغ بر 53 ميليارد روپيه بوده است. بخش دامداري براي پاکستان از اهميت ويژه‌اي برخوردار است، به اين دليل که حدود 30 تا 35 ميليون نفر جمعيت روستايي به‌صورت مستقيم يا غيرمستقيم در اين حرفه مشغول‌اند و حدود 30 تا 40 درصد درآمد آن‌ها از اين راه به دست مي‌آيد.

مغفول واقع شدن سهم شتر در امنيت غذايي کشورهاي درحال‌توسعه

شتر يک گونه مهم و منحصربه‌فرد است که با محيط‌هاي گرم و خشک سازگار است و سهم قابل‌توجهي در امنيت غذايي خانوارهاي عشايري دارد. سهم شترها در رفاه انساني کشورهاي درحال‌توسعه عموماً توسط عوامل متعددي که تمايل به ناچيز دانستن ارزش واقعي آن‌ها دارند، ناشناخته مانده است. اولاً برآورد جمعيت شترها به دليل عدم سرشماري منظم معمولاً نادرست هستند، ثانياً محصولات آن‌ها به‌ندرت وارد يک سيستم بازاريابي رسمي مي‌شوند؛ بنابراين سهم آن‌ها در معيشت و اقتصاد ملي به‌شدت ناچيز ديده مي‌شود. درنتيجه سال‌هاي متمادي در برنامه‌هاي توسعه ملي توجه خيلي کمتري به پيشرفت بخش شتر شده است.


توانايي‌هاي منحصربه‌فرد شتر در سازگاري با مناطق خشک

قابليت تطبيق‌پذيري شتر و زنده ماندن در محيط‌هاي خشک و نيمه‌خشک جهان باعث شده تا لقب «کشتي کوير» را بگيرد. سيستم فيزيولوژيک منحصربه‌فرد اين حيوان آن را مناسب براي پر کردن جايگاه‌هاي مهم در اکوسيستم بيابان کرده است. اين حيوان همچنين توانايي بي‌نظيري در تبديل منابع گياهي ناچيز کوير به شير و گوشت و فيبر دارد. شتر براي تغذيه تقريباً هيچ رقابتي با ديگر حيوانات ندارد و مي‌تواند کمک شاياني به وضع معيشت افراد درگير در پرورش آن کند، مشروط بر اينکه پرورش دهندگان سيستم‌ هاي مديريت سنتي شيوه خود را با روش‌هاي مدرن پرورش و مراقبت‌هاي بهداشتي از حيوان تکميل کنند. شتر مي‌تواند شير و گوشت نه‌تنها مناطق بسيار خشک بلکه مناطق شهري در بسياري از کشورها را تأمين کند. در صورت بروز خشکسالي شتر در مقايسه با ديگر نشخوارکنندگان کوچک و بزرگ نرخ مرگ‌ومير بسيار پاييني دارد. با توجه به پيش‌بيني‌هاي گرم شدن جهاني کره زمين شتر احتمالاً مناسب‌ترين حيوان براي توسعه است.

سومالي، سودان و پاکستان سه کشور برتر جهان در پرورش شتر

در پاکستان سالانه 0.24 ميليون تن شير توليد مي‌شود که ارزش آن 2.4 ميليارد روپيه است. علاوه بر اين سالانه 50 هزار تن گوشت شتر به ارزش 250 ميليون روپيه توليد مي‌شود. همچنين سالانه حدود 22 هزار و 500 پوست شتر در پاکستان حاصل مي‌شود و از آن‌ها براي تهيه زين اسب و صندل و وسايل تزئيني استفاده مي‌شود که برخي از آن‌ها صادر نيز مي‌شوند. موي شتر توليد شده در پاکستان نيز حدود 20 هزار تن است و از آن براي توليد پتو، کف‌پوش، چادر و طناب استفاده مي‌شود. جمعيت شتر در اين کشور 1.2 ميليون نفر تخمين زده شده است و در بين کشورهاي بزرگ پرورش‌دهنده شتر بعد از سومالي و سودان و در رتبه سوم قرار دارد.

بازار کشورهاي آفريقارايي و حاشيه خليج‌فارس فرصتي براي توسعه صادرات گوشت شتر

شير شتر به دليل بالا بودن پروتئين و خاصيت ضد باکتريايي در مقايسه با شير گاو از کيفيت نگهداري بالاتر برخوردار است. شتر پاکستاني تمامي ويژگي‌هاي برجسته لبني را دارا است که آن را قادر مي‌سازد تا به‌عنوان يک حيوان لبني خوب عمل کند. دامداري شتر شيري با استفاده از روش‌هاي نوين مي‌تواند مبدائي براي راه‌اندازي پتانسيل‌هاي لبني شود. گوشت محصول جانبي شتر است و به نظر مي سد تقاضا براي گوشت شتر در ميان جوامع در حال افزايش است. بازارهاي گوشت شتر به جز در سودان به‌خوبي توسعه داده نشده‌اند اما فرصت‌هاي صادراتي پرسود در مصر، ليبي و عربستان سعودي و ديگر کشورهاي حاشيه خليج‌فارس وجود دارد. در چندين کشور آفريقايي و آسيايي مصرف گوشت شتر معادل 5 تا 50 درصد گوشت قرمز توليدي آن‌ها است. تغييرات گزارش‌شده از وزن زنده شتر نشان مي‌دهد که گستره وسيعي براي تغيير ژنتيکي و توسعه نوع گوشت‌هاي توليدي وجود دارد.

لینک کوتاه پست:
https://masaf.ir/foods/post/31343
0 نظر